Bugün 16 Mayıs... Dünya genelinde milyonlarca insanın hayatını şekillendiren Uluslararası Çölyak Günü.
Ekmek kültürünün, hamur işinin ve fırın lezzetlerinin baş tacı olduğu Erzincan’da, bu durum bazı kişiler için hiç de kolay olmayan bir yaşam mücadelesi anlamına geliyor. Kimileri için sadece bir "diyet trendi" gibi görünen çölyak, aslında Erzincan’daki onlarca hastanın her öğünde, her köşe başında verdiği sessiz bir disiplin savaşı. Diyetisyen Kezban Karadağ, çölyak hastalığına karşı yaptığı bilgilendirmelerde şu ifadelere yer verdi;
“Erzincan’da sofralarımızın merkezinde buğday ve un var. İşte tam da bu yüzden şehrimizde çölyak hastası olmak çok daha büyük bir disiplin ve fedakarlık gerektiriyor. Çölyak, basit bir alerji veya geçici bir hassasiyet değildir. Bu, buğday, arpa, çavdar gibi tahıllarda bulunan 'glüten' isimli proteine karşı vücudun gösterdiği otoimmün bir tepkidir. İnce bağırsaklar bu proteini aldığında, besin emilimini sağlayan yapıları yok etmeye başlar. Tek bir çaresi vardır: Ömür boyu sürecek, tavizsiz bir glütensiz diyet. Çocuklarda gelişme geriliği, karın şişliği yaparken; yetişkinlerde kronik ishal, kansızlık, sürekli yorgunluk ve geçmeyen kemik ağrılarıyla ortaya çıkabilir. Eğer açıklanamayan bir demir eksikliğiniz veya sürekli bir şişkinliğiniz varsa, 'bize bir şey olmaz' demeyip mutlaka Erzincan’daki sağlık kuruluşlarımıza başvurmalı, bir uzmana görünmelisiniz.
En büyük düşmanımız 'çapraz bulaşma'. Erzincan’daki bir fırında veya restoranda glütensiz bir yemek yapılsa bile, o yemeğin hazırlandığı tezgaha daha önce normal bir un değdiyse, o yemek artık çölyaklı için bir zehirdir. Havada uçuşan bir un zerresi bile hastamızı günlerce hastanelik edebilir. Bu yüzden Erzincan esnafının, restoranlarının ve fırınlarının bu çapraz bulaşma konusunda inanılmaz bilinçli olması gerekiyor. Farkında olalım. Market raflarında glütensiz ürün bulmanın veya bu ürünlerin yüksek maliyetlerinin getirdiği yükü el ele vererek hafifletmeliyiz. Erzincan’da çölyaklı komşumuzun, arkadaşımızın tabağına saygı duymak, onun hayatına saygı duymaktır. Bu bir engel değil, doğru bilinçle yönetilecek bir yaşam biçimidir.”