Erzincan, Doğu Anadolu'nun kendine has kültürü, gelenekleri ve insan yapısıyla tanınan kadim şehirlerinden biridir. Havası sert, insanı merttir. Misafirperverliği, komşuluk ilişkileri, örfü ve adetiyle kendine özgü bir şehir kültürü vardır.
Ancak yıllar içinde yaşanan depremler, ekonomik sıkıntılar ve işsizlik, Erzincan'ın demografik yapısını önemli ölçüde değiştirdi. Binlerce insanımız geçim derdiyle başka şehirlere göç etmek zorunda kaldı. Doğup büyüdüğü toprakları terk eden Erzincanlıların oluşturduğu boşluk, zamanla çevre illerden ve farklı bölgelerden gelen vatandaşlarımızla doldu.
Bugün Erzincan çok daha farklı bir sosyal yapıya sahip. Farklı kültürler, gelenekler ve yaşam biçimleri bir arada bulunuyor. Bu çeşitlilik elbette bir zenginliktir. Ancak üzerinde düşünülmesi gereken önemli bir konu var:
Erzincan'ın kendi kültürü, gelenekleri ve şehir aidiyeti gelecek nesillere ne ölçüde aktarılabiliyor?
Erzincanlı gençler neden kendi memleketlerinde gelecek göremiyor? Neden iş bulmak, hayat kurmak için büyük şehirlere gitmek zorunda kalıyorlar?
Yerel yöneticilerimizin, siyasetçilerimizin ve şehrin kanaat önderlerinin artık bu sorulara kafa yorması gerekiyor.
Bir şehrin kalkınması yalnızca bina yapmakla, yol açmakla veya nüfusunu artırmakla olmaz. O şehrin insanına iş, aş ve gelecek umudu vermek gerekir.
Bizim derdimiz başka şehirlerden gelen vatandaşlarımız değil. Bizim derdimiz, Erzincanlıların kendi memleketlerinde kalabilmesi, kültürünü yaşatabilmesi ve geleceğe güvenle bakabilmesidir.
Unutmayalım; bir şehrin gerçek zenginliği nüfusunun çokluğu değil, kendi insanına sunduğu yaşam ve gelecek imkânlarıdır.
Erzincan'ı Erzincan yapan değerleri koruyarak büyütmek zorundayız.





