Erzincan İli Damızlık Sığır Yetiştiricileri Birliği, büyükbaş hayvan yetiştiricilerini sığırlarda görülen pika davranışı konusunda bilgilendirdi. Birlik tarafından hazırlanan bilgilendirme görselinde, hayvanların toprak, taş, tahta, kil, plastik, metal, idrar ve dışkı gibi besin değeri bulunmayan maddeleri yalaması, çiğnemesi veya yemesinin pika olarak tanımlandığı belirtildi.
Pikanın tek başına bir hastalıktan ziyade, hayvanlarda altta yatan beslenme eksikliklerinin veya farklı sağlık sorunlarının belirtisi olabileceğine dikkat çekildi. Özellikle sodyum (NaCl), fosfor, D vitamini, bakır ve kobalt eksiklikleri ile kalsiyum-fosfor dengesinin bozulmasının bu davranışın ortaya çıkmasında etkili olabileceği ifade edildi. Dengesiz beslenme, hormonal faktörler ve stres de olası nedenler arasında gösterildi.
Sığırlarda Pika Belirtileri Nelerdir?
Birliğin bilgilendirmesinde, hayvanların normal besinler dışında farklı maddeleri yalamaya ve çiğnemeye yönelmesinin en belirgin işaret olduğu vurgulandı. Bunun yanı sıra iştah dengesizliği, kilo kaybı, süt veriminde düşüş, tüylerde matlaşma ve kaba görünüm ile büyüme geriliği de dikkat edilmesi gereken belirtiler arasında sıralandı.
Pika davranışının özellikle mineral ve besin maddesi eksiklikleriyle ilişkili olabileceği, bu nedenle hayvanların beslenme düzeninin ve genel sağlık durumunun değerlendirilmesi gerektiği belirtiliyor.
Üreticilere Alınması Gereken Önlemler Hatırlatıldı
Pika davranışının önlenmesine yönelik önerilere de yer veren Erzincan İli Damızlık Sığır Yetiştiricileri Birliği, hayvanların ihtiyaçlarına uygun ve dengeli rasyonlarla beslenmesinin önemine dikkat çekti.
Bu kapsamda mineral karışımlarının ve yalama taşlarının hayvanların sürekli erişebileceği noktalarda bulundurulması, yeterli kaba yem verilmesi ve düzenli parazit mücadelesi yapılması önerildi. Ayrıca barınaklardaki hayvan yoğunluğunun azaltılması ve hayvanlara yeterli hareket alanı sağlanmasının da önem taşıdığı kaydedildi.
Üreticilerin, hayvanlarında anormal yalama ve çiğneme davranışı gözlemlemeleri halinde yalnızca mineral takviyesiyle yetinmeyerek veteriner hekim desteği alması, eksikliğin ve davranışın altında yatan nedenin belirlenmesi açısından önem taşıyor.
